Wat zijn de oorzaken?

Mensen denken wel eens ten onrechte dat winkelkredieten en kredietkaarten de oorzaak zijn van alle kwaad. Hoewel zij het opbouwen van schuld misschien makkelijker kunnen maken, zeker in latere stadia van de verslaving, zijn ze geenszins de oorzaak van het probleem.

Een koopverslaving is een psychologisch probleem. Koopverslaving wordt in de literatuur oniomanie genoemd, en er is ook reeds onderzoek naar gedaan, zij het beperkt. Denk je dat je een probleem hebt, weet dan dat je zeker niet de enige bent. Koopverslaafden hebben wel eens de neiging hun probleem te minimaliseren, of het aan zichzelf toe te schrijven (als een vorm van "dom gedrag"), maar het zit meestal wel dieper dan dat.

Erkende psychologen zijn het nog niet helemaal eens wat betreft de oorzaken van koopgedrag. Meestal is het wel iets inherent aan de persoon, en is het al latent aanwezig in jeugdjaren, maar manifesteert het zich pas later omdat zich dan ook wezenlijke problemen voordoen. Als jongere woon je nog thuis, maar eens rekeningen zich opstapelen naast het compulsieve koopgedrag wordt het al moeilijker te combineren.

Er worden over het algemeen vier types koopverslaafden gezien, maar je hoeft als verslaafde niet per definitie in de ene of de andere categorie te vallen.

  • zij die kopen uit emotionele overwegingen,
  • zij die impulsief kopen en zich niet van de gevolgen bewust zijn op dat moment,
  • zij die fanatiek iets willen bezitten, omdat het een hype is en door velen gewild is,
  • zij die psychische spanningen proberen te verdrijven met kopen.

Het moet wel gezegd dat onze samenleving en de moderne marketing inspeelt op deze dingen. Je kan geen tijdschrift openslaan of er staat iets in over make-up, kleding, ... En heb je geen blitse smartphone, dan voel je je "er niet bij horen". Maar eens investeren in iets, is niet erg. Het wordt pas een probleem wanneer je dit gedrag begint uit te vergroten.

Top